Olaia Inziarte. Zaurgarritasunetik.
Bigarren diskoak ematen duen birpentsatze une berri batean, Olaia Inziartek ‘Zerrautsa’ aurkezten du, egurra lantzean geratzen den arrasto biziaren antzera. Diskoa zaurgarritasunetik eta egia ukigarri baten bila sortu da, sustraietatik abiaturik eta konfidantzazko talde batek inguratua. Bueltan publikoari, espazio zabal eta intimo bat irekitzen dio, non musika askatasunez hedatzen den eta kantu bakoitzak bere arnasa eta bidea marrazten dituen, entzulearentzat sakontasun berri bat zabalduz. Olaia Inziartek abenduaren 27an joko du Victoria Eugenia antzokian, eta hori izango da antzoki formatuan ikusteko azken aukera.
Olaia Inziartek abenduaren 27an joko du Victoria Eugenia antzokian.
Zerrautsa forma eman ondorengo hondakina bada, zergaitik aukeratu zenuen sinbolo hau? Zer da zuretzat? Sinbolo hau aukeratu nuen niretzat egin behar nuenak behar zuelako etorri egia ukigarri batzuetatik, kontestu konkretutik baina gehiegi joan gabe gazteleraz esaten den bezala “por las ramas” baizik eta pixka bat errealitate ukigarri batzuetatik eta egunerokotasunean bizi ditugun eta existitzen diren problematika ezberdinetatik eta abar. Eta orduan irudikatzen nuen zerbait bazuena erro bat eta sustrai batzuk. Beraz arbolera joan nintzen nire imaginario horretan eta arbola horretatik sortu figura bat, diskoa. Hori sortzeko egurra lantzean bota beharko dira ateratzen diren zerrautsak eta horrek ere behar du eduki bere tokia eta behar zaio eman ikusgarritasuna.
Lan berri honetan hausnarketa handia dago. Zer leku du zaurgarritasunak zure abesti eta musika bizitzeko eran? Uste dut gero eta toki handiagoa duela zaurgarritasunak nire musikan eta pixka bat ironikoa ere suertatu daiteke zaurgarri agertzeko ausardia ere behar delako. Batzuetan ematen du momentu ilunetan zaudenean ausardia ez dagoela bereziki hor egoten den zerbait, baina bai, ironikoki ausardia hori geroz eta presenteago dago ere bai. Behar naturala da zaurgarritasunetik idaztea, horregatik hasi nintzen kantuak egiten.
Disko honek musikalki arrisku gehiago hartzen du, zabalagoa dirudi. Zerbait aldatu da zure konposatzeko eran? Zelakoa da? Ez dakit arriskua, baina badago intentzio bat lehenengo disko batean akaso hain argi egon ez daitekeena. Askatasunetik idatzia dagoen arren, bideratuagoa dago ideia konkretu batzuetara. Konposatzeko eran eboluzio bat (ez da zertan positiboa izan behar) nabari da eta intentzio musikal desberdin batzuk deskubritzeko gogoga baina baita ere bilaketa konkretu bat soinu konkretu batzuetara eta aldi berean zuzenekora eramateko arriskua, baina beharrezkoa ikusten genuen eta uste dut nahiko helduta dugula.
Talde oso organiko batek lagunduta jotzen duzu. Zelakoa da haien parte hartzea? Ze konexio dago zure konposaketa eta musikarien artean? Gainera aurten jende gehiagok jotzen dugu eszenatoki gainean eta baita kantuak landu. Konexioa erabatekoa da, izan ere nik konposatzen dut piano edo gitarra batekin baina gero elkarrekin ematen diogu forma bat, zirkuluan jarriz arreglo eta soinu desberdinak bilatzeko… Nabaria taldean dagoen jendea ere hor dagoela, moldaketa eta lantze prozesuan. Konexioa zuzena da eta bestelako pertsonak baleude beste itxura bat izango luke denak.
Zelan hartzen duzu Victoria Eugeniako emanaldia? Zer espero dezakegu? Urte bukaera ospatzeko emanaldi bezala hartuko dugu. Antzokietan egiten dugun kontzertu berezia izango da, eta hau azkenengoa izango da, beraz bereziagoa. Saiatu nahi genuke grabatzen, oroigarri bezala eukitzeko eta hor gelditzeko, baizik eta modu horretan ez da berriz gertatuko. Amets bat Victoria Eugenian egotea beraz mimo handiz egingo dugu. Jende piloa egotea espero dut, gonbidatuak izango ditugu…
Zerrautsa eratu eta gero geratzen dena bada, zer geratzen zaizu zuri diskoa eta gero? Zer ikasketa edo bizipen eman dizu? Konposatzen hasi nintzen momentutik hasi nintzela hor lantzen zerbait eta prozesu emozional konkretu bati aurre egiten eta beraz, uste dut depresio batean zaudenean esperantza dela gehien falta izaten den sentzazioa. Beraz niretzat disko bat egiten hasi izana izan zen esperantzaren seinale Hortik eraikitzen joan dena seinale hona da niretzako pertsonalki eta akaso modu ezberdin batera egiten hasteko aitzaki bat, niri gehiago enkajatzen didaten moldeetatik, musikaren mundua ez delako batere erreza. Eta aldi berean terrenoa gozatzen saiatuz, ea posiblea den horrela bide bat irekitzea. Mikel Izarraren testua.
