Demode a Kupela. Lau Ahots Biluzik Sorrarazi Dezaketena.
Demode Quartet a capellako taldeak hamarkada luzea darama han eta hemengo eszenatokietan lekua egiten. Max saria eta La Voz telebista saioan arrakasta lortu ostean, Principal Antzokian estreinatuko dute ‘A Kupela’ ikuskizuna, osorik euskaraz eta mundu osoko abesti tradizionalak birmoldatuz, beti ere umore eta anekdotaz blai, adin guztietako ikusleak harritzeko gai.
Urte asko daramazue proiektuarekin lanean. Zelakoa da horrelako proiektua aurrera eramatea Euskal Herrian? Badago tarterik Euskal Kulturan horrelakoetarako? Ez da erraza, baina guztiok bizi izan ditugun une gogorretan ere konpainia mantentzea lortu dugu. Euskara eta gaztelania beti kontuan hartzen dituzten kalitatezko produktuen aldeko apustua egin dugu, eta Kutsidazu Bidea Ixabel musikala edo Itsatsita bezalako ekoizpenetara arriskatu gara. Ez dugu argi horretarako lekurik dagoen, baina ez dugu amore ematen. A Kupela euskarazko bertsio eta testuekin sortu zen, baina gaztelerazko bertsio bat egongo da 2024an.
Ze intentzio duzue ‘Demode a kupela’rekin? Zer aurkituko du ikuslegoak? Zelakoa da euskararen presentzia eta lanketa obran? Capela musikan arakatzen jarraitzea da asmoa, egokia iruditzen zaigunean instrumentuak erabiltzeari uko egin gabe eta umorearen zentzua eta entzuleekiko gozamena ahaztu gabe jatorrizko abestien bertsio aske eta lotsagabeak eginez, beraz, ikusleek ikuskizun originala, dibertigarria, zuzena eta kalitate handikoa aurkituko dute.
Euskararen presentzia erabatekoa da elkarrizketei dagokienez, eta horien atzean Aitziber Garmendia eta Patxi Barco egongo dira, eta letren ikuspegitik egokitzapen onak egingo dira, non itzulpen on baten lanaz gain, haien sonoritate eta esanahiari dagokionez zaintzen ari garen.
Obra honetan badago bereziki zaila originala edo gustoko duzuen moldaketaren bat? Zergatik? Oro har, Santik edo Jolik bertsionatu dituzten bertsio guztiak guretzat zerbait ederra edo originala dutelako dira… baina bat nabarmendu beharko bagenu, bada ‘Cançao do Mar’ izenburua duen Fado portugaldar bat, Iker Hutzi lau ahotsetara moldatu eta bertsionatu duena, gu bereziki hunkitzen gaituena.
Acapella obra luze bat ondo funtzionatzea ez da erraza. Zelan planteatzen duzue? Egia esan, ez da erraza arte eszenikoen inguruko edozein apustuk funtzionatzea. Gure kasuan, errepertorioa planteatzen dugu, ahotsezko bertsioetan eta estiloen nahasketan etengabe harritu nahian, eta norberaren kantuetan umore-sena txertatuz. Emaitza hain izan ohi da askotarikoa eta harrigarria, ezen zaila izaten baita hunkitzen, harritzen edo dibertitzen duten gauza asko aurkitzen ez dituen norbait egotea. “A Kupela” mundu osoko gai tradizionalen ibilbidea da, eta, beraz, kultura oso ezberdinetako abestien presentzia ugaria izango da, nahiz eta guztiok gure hizkuntzara eta gure estilo lotsagabera eraman. Musika estilo afrikar tradizionalak, balkanikoak, zeltak, indiarrak, tirolak, grekoa, portugesa… Ahaztu gabe guk geureganatutako estiloak, hala nola jazza, popa, reggaea, … Estilo ezberdin horiek guztiek lau ahots izango dituzte, euskararekin bat egitea eta gure kupelaren inguruko folklorea. Mikel Izarraren testua.
